Falklandsøyane. Møte med kapteinen

I går var vi i land på Falklandsøyane, ei ganske stor øygruppe aust for Argentina. I 1982 gjorde argentinarane krav på øygruppa og invaderte øya med brask og bram. Men som vi veit: Maggie Thatcher svarte på tiltale. Ikkje berre med med lauskrut, den dama. Det bur berre ca. 2.000 innbyggarar i Stanley, nok til ei handfull pubar med Draught Bear og Fish and Chips, eit supermarket og postkontor. Eit interessant innslag i hamnebildet, er vraket av ei gammal seglskute. Det er ”Lady Elizabeth” frå Holmesund og Norge. Ho var på veg frå Vancouver til Sør-Afrika med tømmer (!). I det dei skulle runde Kapp Horn 24. februar, 1913 kom dei ut for eit forrykande uver med snøkave, og var nær ved å gå ned. Fire av mannskapet vart feid over bord. Kapteinen kunne berre stå å sjå på at dei forsvann. Dei greidde å reparere skuta såpass at dei kom seg til Falklandsøyane den 14. mars. Der grunnstøytte ho, og resten er historie. Ho er i dag kulturminne, og er forunderleg godt bevart.
I dag er vi i sjøen, på veg nordvestover i retning Puerto Madryn i Argentina. Det kjennest godt på temperaturen at vi no er komne på nordlegare breiddegrader. Vi har og så godt som skyfri himmel, og kan sitje ute på dekk igjen.
I dag vart vi også inviterte på brua for å helse på kaptein Rune Myre frå Andøy. Ein hyggeleg kar, som viste oss rundt og forklarte korleis det er å segle eit farty på 70.000 tonn.