Det merkest godt at vi er komne langt mot sør. No må vi kle godt på oss viss vil vil ut på dekk, og som dagens bilde viser (Det er ikkje eit svart/kvitt-bilde!), er vêret her uberekneleg. I dag har vi for det meste vore innafjords, og som eg har vore inne på før, er dette skremmande likt norskekysten. Men det er ein viktig og vesentleg skilnad: I Norge har folk sett sitt preg på landskapet. Dei har slått seg ned og opp på øyar og fastland. Dei har dyrka jorda, hausta frå havet, anlagt byar og bygder, bygd vegar og bruer, ferjer kryssar fjordar. Over alt er det liv og aktivitet. Her er det dødt og aude. Vakkert javel, men ikkje ein fiskebåt, ikkje eit aldri så lite naust, ei kai du kan legge til. Ingen plass du kan gå i land og proviantere og fylle drivstoff.
No har jo heldigvis vi alt vi treng og vel så det om bord på ”Norwegian Sun”, så vi teng ikkje uroe oss. Norwegian Cruise Line (NCL) er vel norsk, trur du kanskje? Ein gong var det nok det. Det var Kloster-reiarlaget som eigde selskapet, men for eit tid tilbake selde dei seg ut, og selskapet vart kjøpt opp av nye eigarar frå Malaysia. Mannskapshyrene vart halverte. Etter som NCL hadde godt rykte, valde dei nye eigarane å behalde merkevarenamnet ”Norwegian Cruise Line”. Også lokalitetane om bord har norske namn. Vi bur på Norway Deck.
Men kapteinen er i alle fall norsk. Rune Myhre heiter han, og kjem frå Vesterålen. Det er også nokre få offiserar til frå Norge, men mannskapet elles er svært internasjonalt
I morgon er det ny dag i sjøen, og i kveldinga kjem vi inn i Magellan-stredet.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar